DİĞERGÂM

Herkesin himmeti kâmet-i kıymetine göredir; sadece kendini düşünen ya hiç insan değildir veya eksik bir varlıktır. Gerçek insanlığa giden yol, başkalarını düşünürken icabında kendini ihmâl etmekten geçer.

İnsan, kendi ayıpları karşısında müdde-i umumî, başkalarının kusurları karşısında da, onlar hesabına avukat olmalıdır.

Olgun insan ve gerçek dost, Cehennem’den çıkışta ve Cennet’e girişte bile “buyurun” demesini bilendir.

Hakiki insan, şartlar ne olursa olsun kendi kovasına süt sağarken başkalarının kovalarını da boş bırakmaz.

Sen tohum at-git, kim hasat ederse etsin!